|
Een enkel
woord
Een klein
gebaar
Houd je op
de been
Je voelt
je een
moment
Niet meer
zo alleen
Je weet
dat je
verder
moet
Papa heeft
er voor
gestreden
Maar het
gevoel van
zekerheid
Het lijkt
zo lang
geleden
Nooit
klagend,
nooit
vragend
zijn
lasten in
stilte
dragend
zijn
handen
hebben
voor ons
gewerkt
zijn hart
heeft voor
ons
geklopt
zijn ogen
hebben ons
tot het
laatst
gezocht
Groot was
zijn
liefde
groot het
verdriet
mooi de
herinneringen
die hij
achterliet
Heel
bijzonder,
heel
gewoon
Gewoon een
heel
bijzondere
man...
Er zijn
geen
woorden
voor een
zieke
van wie je
weet, hij
redt het
niet
Je
streelt
zijn wang,
je ziet
zijn ogen
je bent
bevangen
door
verdriet
Toch ben
je
dankbaar
voor z'n
einde
dat na
zoveel
moedig
strijden
kwam
Omdat het
niet
alleen
zijn leven
maar ook
zijn
lijden
overnam
Hij was er
altijd
voor
iedereen
met raad
en daad
nog zoveel
te doen
zoveel te
geven
nog niet
klaar
in dit
leven
Een hand,
een woord,
een gebaar
doen zo
goed
als je
iemand die
je lief
hebt
verliezen
moet
De lege
plek, het
doet zo'n
pijn
maar in
gedachten
zal hij
altijd bij
ons zijn
Nooit meer
je
bulderende
lach
Nooit meer
je sterke
verhalen
Nooit meer
je humor
Nooit meer
je nieuwe
ideeën
Nooit meer
"begrijp
je wat ik
bedoel"
Nooit
meer....
Je
verleden
bestond
uit werken
en een
groot
besef van
plicht
dit alles
bepaalde
steeds
weer jouw
gezicht
Je was een
man van
weinig
woorden
herkenbaar
voor hen
die echt
bij je
hoorden
Een
vriend,
oprecht,
waar je
altijd op
kon bouwen
jouw woord
gaf ons
een
grenzeloos
vertrouwen
Bescheidenheid
stond in
het
vaandel
van je
leven
liefde en
vriendschap,
dat is wat
je altijd
hebt
gegeven
Je gaf me
je liefde,
bezorgdheid
en trouw
Ik heb
genoten
van de
jaren met
jou
Ik weet
dat het
jou ook
goed heeft
gedaan
Maar ik
zal je zo
missen bij
het verder
gaan
Je bent er
niet meer
het is
voorbij
al wat je
deed
dat was
voor mij
Voor jou
is nu de
strijd
gestreden
maar in
mijn hart
bewaar ik
het
verleden
Mijn
liefde
blijft
aanwezig
zal niet
worden
uitgeblust
Maar er is
geen hand
meer in de
mijne
geen mond
meer die
mij kust
Geen lach
meer in de
verte
geen
streling
door mijn
haar
Niet meer
samen
zitten
en kijken
naar
elkaar
Onwerkelijk
is nog het
gemis
maar ik
moet nu
leven
met hoe
eenzaam,
eenzaam is
Samen
plezier,
samen op
reis
samen een
éénheid,
samen
eigenwijs
samen
kwaad en
samen goed
samen
verdriet
en samen
weer moed
nu verder
zonder
hem, dat
doet pijn
te weten
nooit meer
samen te
zijn
We staan
niet
altijd
stil
bij het
woord
"samen"
Maar het
is een
groot
gemis
als
"samen"
uit je
leven is
Als het
rouw rumoer
rondom jou
is
verstomd,
de stoet
voorbij
is,
schuifelende
voeten,
dan voel
ik dat er
een diepe
stilte
komt,
en in die
stilte zal
ik jou
opnieuw
ontmoeten.
En telkens
weer zal
ik je
tegenkomen,
we zeggen
veel te
gauw, het
is
voorbij,
Hij heeft
alleen je
lichaam
weggenomen,
niet wie
je was, en
ook niet
wat je
zei.
Ik zal nog
altijd
grapjes
met je
maken,
we zullen
samen door
het stille
landschap
gaan,
nu je mijn
handen
niet meer
aan kunt
raken,
raak je
mijn hart
nog
duidelijker
aan.
Optimistisch
tot het
laatste
Niet
moeilijk
maken voor
je naasten
Gesloopt
van al je
krachten
Bleef je
op een
betere dag
wachten
Wij waren
jouw lust
en je
leven
Maar er is
geen tijd
meer
gegeven
Jij streed
vol moed
en kracht
Lieve
schat,
rust nu
maar zacht
Als liefs
ons
verlaat
blijft
toch de
liefde
want in
alles wat
je hebt
gegeven
wat je ons
leerde in
dit leven
de mooie
dingen die
je zei
Lieve
schat,
hier in
onze
harten
houden wij
een kamer
voor je
vrij
Stil ben
je van ons
heengegaan
je hebt
altijd
voor ons
klaargestaan
geborgenheid
en liefde
heb je ons
gegeven
zo was je
hele leven
je was een
schat voor
ons allen
je te
moeten
missen zal
ons zwaar
vallen
Afscheid
nemen is
met
dankbare
handen
meedragen
al wat
herinnering
waard is
Elk
afscheid
is de
geboorte
van een
herinnering...
Men moet
niet wenen
om wat
niet meer
is
maar
gelukkig
zijn om
wat is
geweest
Het is ons
maar
geleend
de vele
mooie
dingen
Ons
onbetwistbaar
eigendom
zijn de
herinneringen
Niet alles
is voorbij
Je blijft
bij ons
Door wie
je was en
wat je zei
En wat je
voor ons
hebt
betekend
Als straks
de zon
toch weer
zal
schijnen
en hoog
boven aan
de hemel
staat
dan weet
ik dat er
met die
stralen
een
glimlach
naar
beneden
daalt
Nu kun je
over ons
waken
eens
zullen we
weer samen
zijn
tot dan
moeten wij
hier
verder
leven
maar zal
je steeds
in mijn
gedachten
zijn
Ik leg m'n
handen op
je kussen
Ik mis je
warmte, ik
mis je
zoen
Ik weet
dat "samen
kunnen
delen"
Niet meer
over is te
doen
't Liefste
wat wij
hebben
bezeten
en vele
jaren de
spil van
ons
bestaan
vraag ons
niet dat
te
vergeten
en gewoon
weer door
te gaan
Als de
trom is
stil
gevallen
wie slaat
dan nog de
maat?
De melodie
klinkt
echter
door
zoals in
ons hart
geschreven
staat
Als het
lichaam
niet meer
wil
en het
leven
wordt een
lijden
kan men
dankbaar
zijn
dat God
het komt
bevrijden
Voor jou
ging het
sterven
niet
ineens
Je hebt er
moedig
voor
gestreden
Niemand
kan weten
wat je
hebt
gevoeld
Ook niet
wat je
hebt
geleden
Je was een
rots in de
branding
en koerste
recht door
zee
Je
trotseerde
storm en
golven
alleen...
je had de
wind niet
mee
Slechts
over
blijft de
herinnering
van hoe ik
leefde op
aarde
en voor
degene die
achterblijft
heeft dat
de meeste
waarde
Treur niet
over mijn
dood
maar
verblijd
je over
mijn leven
Ik heb het
leven
liefgehad
zo omarm
ik ook het
eeuwige
wie mij
liefheeft,
heeft ook
het leven
lief
heb
verdriet,
maar vindt
het
plezier
weer terug
alleen om
mij dat
plezier te
doen
Als ik de
dingen
niet meer
weet
Als ik de
namen niet
meer ken
En wat ik
weet
meteen
vergeet
Zodat ik
onherkenbaar
ben
Denk dan
aan de weg
door mij
gegaan
Zo heb ik
het niet
voor niets
gedaan
Het
laatste
beetje is
nu op
veel was
er te
verduren
Het
kaarsje is
thans
opgebrand
gedoofd
zijn alle
vuren
Voor wie
het
aangaat is
't niet
erg
die heeft
genoeg
geleden!
Wel voor
hen die ik
achterliet
vaarwel en
wees
tevreden!
Ik ga naar
boven,
niet naar
beneden
Waar
mensen
mensen
zijn
die elkaar
verstaan
Waar
liefde
liefde is
daarheen
wil ik
gaan
Waar het
eeuwig
vrede is
waar de
zon
schijnt
Waar een
nieuwe
wereld is
die niet
meer
verdwijnt
Mijn avond
gaat
vallen
't wordt
kil om me
heen
Straks
moet ik
vallen
en laat
jullie
alleen
Vergeving
voor
fouten en
voor wat
mis is
gegaan
Maar kom
in mijn
nacht
dicht om
mij staan
De tranen
in mijn
ogen
doen niet
zo zeer
Als jullie
mij
troosten
voor de
laatste
keer
Denk aan
mij terug
maar niet
in de
dagen van
pijn en
verdriet
Denk aan
mij terug
in de
stralende
zon
hoe ik was
toen ik
alles nog
kon
Mijn leven
was nog
lang niet
af
te horen
dat ik
kanker had
was dan
ook een
zware slag
Maar
ondanks
mijn
geknok
en steun
van
iedereen
kreeg ik
te horen
je gaat
spoedig
heen
Niet de
dood
maakte me
bang
maar m'n
allerliefste
achterlaten...
|
