|
Vanaf
de aarde
blijf ik
aan je
denken
want daar
in het
land
van
gedachten
en dromen
kan ik je
mijn
liefste
wensen
schenken
Ik stuur
ze omhoog
langs
zonnestralen
die met
hun warmte
mijn
liefde
vertalen
Stil en
verlaten,
lig jij te
wachten
Moeder,
graag zou
ik je stem
nog eens
horen
Je lieve
lach weer
boven
toveren
Helaas ben
ik niet zo
bekwaam en
laat je
dus maar
rustig
begaan
Je
vechtlust
en je
eeuwige
strijd
Eens is
het
begonnen
maar jij
gaf je nog
niet
gewonnen
Ik voelde
het aan
wat je wou
zeggen:
Noem je
dit een
bestaan?
Gevangen
in je
eigen
lichaam?
Je geluk
komt in
het
gedrang en
dat maakt
me bang
Je wordt
getroost,
je tranen
gedroogd
Je hebt al
dapper
gestreden,
nu mag je
van mij
die andere
wereld
betreden
Laat me je
dan nog
zeggen dat
ik je
nooit uit
mijn
geheugen
kan of zal
wissen
Moeder..,
eender
waar, ik
berust wel
in je
gebaar
Mag ik je
moederlief
dan nog
eens
tegenkomen
in één van
mijn
dromen?
Maar ook
doornig
stekend,
Want jij
bent er
niet
Als wij
jou
roepen:
En ons
zoeken
Zal nooit
vinden
worden,
Geen samen
lachen en
praten
meer.
Maar in de
stilte
Zul jij
bloeien
aan ons
hart
Als
schitterende
herinnering,
Levend,
tegen alle
weerwil
in.
Neen,
vergeten
zullen wij
jou niet.
Wees
gerust,
Rust maar
zacht
Rust in
vrede.
|
Lever uw bijdrage en stuur een tekst op:
|
